Druga część wywiadu Bartka Werbińskiego z trenerem

B.W. Jak już przypomniałeś w meczu z Wartą Dobrów mieliśmy okazję zobaczyć Tura grającego formacją z trzema obrońcami. Czy było to spowodowane brakami kadrowymi, czy jednak będziesz dążył w tę stronę?

K.G. Nie… Akurat wtedy był to taki element spowodowany brakami. W kadrze meczowej była przewaga zawodników defensywnych, trójka środkowych obrońców, która mogła zagrać w tym systemie. Z perspektywy czasu uważam, że postawienie na trójkę z tyłu było błędem. Chciałem tego spróbować już w meczu z Sompolnem, ale całe szczęście, że nie zrobiłem tego, bo tam skończyłoby się to katastrofą. Nie mieliśmy kilku zawodników i żeby obsadzić i uwypuklić cechy tych piłkarzy, którzy grali zdecydowałem się na ten wariant. Niestety nie było czasu, żeby przygotować się do gry w tym systemie i to był błąd, ale i nauka dla mnie, jako trenera, że trzeba trzymać się swojej filozofii i stylu gry, pomimo kontuzji. Kolejne mecze pokazały, że gdy wróciliśmy do swojej taktyki, nad którą pracowaliśmy latem to wyglądało dużo lepiej, a mecz z Wartą Dobrów był najsłabszym w wykonaniu Tura w tej rundzie. Mimo wszystko nie zasłużyliśmy wtedy na porażkę, uważam, że remis byłby sprawiedliwym wynikiem.

B.W. Jak myślisz od czego będzie zależeć dobry start na wiosnę?

K.G. Od tego, o czym cały czas mówimy. Od sytuacji kadrowej. Jeśli chodzi o podejście, o pracę to nie mam żadnych zastrzeżeń. Zawodnicy znakomicie pracują, są zaangażowani, jest szkielet zespołu, który cały czas pracuje, chce się rozwijać. O to nie mam obaw. Najważniejsze, aby kilku kluczowych zawodników zdążyło doleczyć urazy. Jeżeli to się nie uda, to będziemy przekonywać, powtórzmy, przekonywać, bo nie mamy budżetu transferowego, swoją filozofią rozwoju, chęcią pracy w ciekawym zespole. Mielibyśmy trochę większy potencjał kadrowy. Potem wszystko zależy od dobrego wejścia w rundę wiosenną, ale ten zespól podkreślam jest melodią przyszłości, mówimy o zawodnikach, 16,17,18-letnich. 4 zawodników jest z rocznika 2007 i to nie jest tak, że zapychają dziurę i są numerem 16-17, w kadrze, tylko są to gracze, o których już naprawdę wymagamy i są motorem napędowym zespołu. Chociażby Cyprian Oleksy, który do momentu kontuzji był kluczową postacią. W Sompolnie pomimo braku kilku podstawowych piłkarzy pociągnął zespół, wywalczył rzut karny, oddał strzał z wolnego, gdzie bramkarz “wypluł” piłkę i padła bramka po dobitce. W Brudzewie dołożył ważną bramkę do zwycięstwa. Konrad Peruga, kolejny z rocznika 2007, w pewnym momencie rundy ciągnął nas w górę. Zdobył ważnego gola w Tuliszkowie, zaliczał asysty. To są zawodnicy kilkunastoletni, którzy jeszcze potrzebują czasu. Dobrze, że już teraz robią dobre liczby, i pomagają zespołowi, ale swój potencjał pokażą za jakiś czas. Mamy również Eryka Nitę, który również strzelił ważną bramkę w Tuliszkowie, kiedy mieliśmy problemy wskoczył do jedenastki i pokazał, że warto na niego stawiać. Na dziś to młodzi chłopcy, mają wahania formy. Jeżeli będą dalej tak pracować i chcieć się rozwijać, to za jakiś czas możemy coś dużego z tym zespołem zrobić.